Automatyczne odkurzacze szturmują rynek

Ludzie dzielą się na sprzątających regularnie (załóżmy raz w tygodniu) i na takich, którzy sprzątają po ukazaniu się co większych kłębków kurzu lub przed przyjęciem gości do swego domu. Nie posądzając nikogo o zbytnią sympatię dla tego domowego obowiązku, zakładam że,  każdy chętnie prace te zrzucił na kogoś innego. Współlokatora, partnera albo… robota. Jakkolwiek opcje 1 i 2 prowadzą do konfliktu lub są niemożliwe do przeprowadzenia, tak ostatnie wyjście jest realne i coraz popularniejsze. Dla niektórych wyglądają one jak spodek, dla innych to Weebo z “Flubbera”, a jeszcze inni cieszą się na posiadanie własnego Pacmana. Automatyczne odkurzacze, powoli odrzucają przyznaną im etykietkę gadżetu i wkrótce mogą zostać uznane za najnormalniejszą w świecie drogę do posprzątania naszych podłóg. Wkrótce, bo dziś jest to jeszcze towar relatywnie luksusowy i niezbyt powszechny. Dlatego należy odkryć tajemnicę działania sprzątających robotów.

Podstawą działania robota są czujniki. To one wyznaczają kierunek jazdy tak, by zebrać brud docierając do wszystkich dostępnych powierzchni podłogi i bezpiecznie ominąć wszelkie przeszkody. Dzięki temu mamy pewność, że poza okolicami nóg od mebli cały pokój będzie czysty, a nasze cudo nie roztrzaska się o ścianę czy nie spadnie ze schodów. To właśnie system nawigacji, a konkretniej jego czułość i dokładność wyróżnia pierwszoligowe odkurzacze, od tych przystępnych cenowo. Cały proces poprzedza jednak zmierzenie pokoju i wytworzenie w pamięci odkurzacza mapy sprzątanego pokoju. W tym pomaga mu odbiornik podczerwieni, który odpowiada również za “odmaszerowanie” urządzenia po zakończonej pracy do stacji dokującej i jego ładowanie. Mając stworzoną mapę i pomagając sobie sensorami, robot układa kombinację ruchów pokrywając swym działaniem cały pokój. Czujniki nie służą jedynie do wykrywania przeszkód – one określają skalę zadania z jakim musi poradzić sobie automat. Jeżeli powierzchnia jest głęboko zabrudzona, czujniki będą nakazywały powtarzalne ruchy w tych okolicach, lub zwiększy prędkość obrotów szczotek i wciągania brudu. Zmiana z dywanu na podłogę lub odwrotnie? Nie ma problemu! Robot sam podniesie lub obniży poziom szczotki i dostosuje się do sprzątanej powierzchni. Brzmi pięknie, nic tylko kupować!

Zdecydowanie najpopularniejszym modelem na świecie jest Roomba produkowana przez iRobota. Był to pierwszy egzemplarz z tej kategorii w relatywnie przystępnej cenie. Efekt? 3 miliony sprzedanych odkurzaczy i monopolizacja rynku. Dzięki temu iRobot wprowadza co rusz nowe automaty, z najwymyślniejszymi zastosowaniami. Szczególne wrażenie robił system zapór – emitujących podczerwień nadajników, które powodowały odbicie odkurzacza i możliwość dowolnego ograniczenia sprzątanej powierzchni.  Roomba stała się punktem odniesienia dla konkurencji i inni szukają swej szansy eliminując jej niedoskonałości.

Jedną z takich firm jest Neato, która właśnie wypuściła na rynek swój automatyczny odkurzacz. Tworząc mapę pomieszczenia, bierze on pod uwagę przeszkody i z ich uwzględnieniem planuje swoje działanie. Ponadto jego inteligencja jest znacznie wyższa i pozwala posprzątać wiele pokoi naraz. Nowatorski jest kształt litery D  oraz wysokość (nie sposób napisać niskość:)) – w ten sposób dociera do wielu niedostępnych dla starszej konkurentki miejsc. Cena adekwatnie do możliwości – prawie 4 razy wyższa od Roomby.

Również firmy znane z produkcji konwencjonalnych odkurzaczy i myjek. Kärcher ze swym modelem RC300 i Elektrolux z Trilobitem to firmy doskonale rozpoznawalne w Polsce. Specyfikacja produktów jest różna i Trylobit wydaje się mocno przecenionym sprzętem, gdyż mając mniejszą moc i działając głośniej oraz wolniej, kosztuje od 500 zł więcej. Neato to świeżak wśród odkurzaczy-robotów, więc powyższe walczyć o klienta powinny z Roombą. Czy warto wybrać sprawdzony w USA odkurzacz czy sprawdzone w Polsce firmy? Futureblog pozostawia decyzję czytelnikom, a nadmieni jedynie o cenie – dwukrotnie tańszy jest produkt iRobot.

No więc, kupować? Popatrzmy na rysy zauważalne na naszej wizji z początku tekstu. Pierwsza z nich to koszt. W Polsce ceny zaczynają się od poziomu 800 zł i są to wersje najprostsze – co za tym idzie, niedoskonałe. Najpopularniejsze iRoboty to wydatek od 1200 zł, a górna granica to 4500 zł. Rysa druga to fakt, że to nie koniec kosztów – w żadnym opisie odkurzaczy automatycznych nie znalazłem hasła “teraz możesz pozbyć się swojego konwencjonalnego odkurzacza” czy “już nigdy nie będziesz latał z rurą po mieszkaniu”. Wręcz przeciwnie, wszyscy producenci jako atut przedstawiają możliwość zminimalizowania użycia normalnego odkurzacza i bez niego ani rusz . Rysa trzecia i finałowa to zawodność. Teoria o sensorach, podczerwieni i inteligencji sprzętu pozostanie teorią w starciu z brzydką prawdą. Użytkownicy chwalą jedynie część propagowanych przez producentów atutów urządzeń, a narzekają na niedokładne czyszczenie, pominięte przestrzenie i ogólną niepraktyczność robota.

Oczywiście, niech te słowa nie zostaną odebrane jako przekreślenie idei stworzenia automatycznego odkurzacza. Pozostaje wiele szczegółów do dopracowania i wraz z postępem technologii zapewne niedoskonałości zostaną wyeliminowane. Pierwsze roboty zbierały jedynie widoczny brud, rozładowywały się po bardzo krótkim czasie, spadały ze schodów etc. Dziś jesteśmy kilkanaście długości dalej, jednak meta cały czas przed producentami i wiele aspektów, w których odkurzacze należy dopracować. Wypada życzyć powodzenia!

P.S. A jakby nie było żadnych argumentów za zmianą odkurzacza na automatyczny, to można zafundować zabawkę kotu.

Źródła i inspiracje:

wired , howstuffworks i strony producentów